ทุกคราวที่เป้หนักอึ้งถูกยกขึ้นหลัง สำนึกของนักเดินทางก็ถูกกระตุ้นตื่นขึ้นอีกวาระหนึ่ง เป็นสำนึกที่รวมเอาความมุ่งมั่น กำลังใจ กำลังกายทั้งหลาย ที่กระจัดกระจายอยู่ในระหว่างการหยุดพัก ให้มารวมพลอยู่ในที่ทางเดียวกัน ดวงตาคู่ที่มองตรงไปข้างหน้า บอกถึงความตั้งมั่น ใฝ่หา ทุกสิ่งที่กำลังจะก้าวเข้าไปพานพบ และเรียนรู้ น่าสังเกตว่า เราจะไม่สามารถค้นพบความลังเล หวั่นไหว ในดวงตาคู่ใดของนักเดินทางที่ดีได้เลย หัวใจที่เตรียมพร้อมแล้ว จึงหมายถึงว่า 'พร้อม' จริงๆ สำหรับทุกสิ่งข้างหน้า ไม่ว่าจะดีหรือร้าย

ไม่มีกฎห้ามถอยหลังสำหรับนักเดินทาง หากว่าการถอยกลับมานั้น เพื่อที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ได้พยายามฟันฝ่าอย่างเต็มกำลัง เต็มวิญญาณแล้ว

กำลังใจ... คือเสบียงกรังที่ไม่มีวันหมดของคนเดินทาง อาจมีบ้างที่กำลังใจถูกบั่นทอนลดระดับลง แต่จะกลับเพิ่มขึ้นมาดังเดิมด้วยวิญญาณสู้ที่แท้จริง

วานนี้ คุณอาจเพิ่งเดินสวนกับเขามา... อาจมองเขาเหมือนตัวประหลาด และหัวเราะเยาะแววมุ่งมั่นในดวงตาคู่นั้น ใช่... คุณอาจไม่เข้าใจและดูแคลน แต่ถึงอย่างนั้นก็เถิด หากพรุ่งนี้คุณบังเอิญผ่านไปพบเขาอีก... จงซ่อนรอยหยันนั้นไว้ให้มิดชิด เพราะหากเขาพบมันเข้า หัวใจของคนเดินทางคงต้องเป็นแผลเหวอะหวะ

มีคำถามอยู่ว่า อะไร... คือสิ่งที่คนเดินทางแสวงหา ทำไม และเพื่ออะไร คำถามเหล่านี้ กี่คนจะรู้คำตอบที่แท้จริง

ใครจะไปรู้ว่า... เรื่องราวมากมายระหว่างการเดินทางนั้น อาจถูกรำลึกถึงอย่างเป็นสุข และแจ่มกระจ่างชัดในวิญญาณของนักเดินทาง เจ้าของร่างที่นอนรอการเผาอยู่ในโลงอย่างสงบนั้น...