อาทิตย์แดงแจ๋แช่วับ
ประดับท้องฟ้าท่าสวย
เหลือบเมฆงามหรูดูรวย
ฟ้าสวยด้วยอาทิตย์อัสดง

พระจันทร์ขึ้นบ้างอีกทางหนึ่ง
ด้วยถึงคิวน้องต้องประสงค์
พี่อาทิตย์จึงได้ไต่ลง
ลับตรงขอบฟ้าปราการ

ยามนี้พี่เห็นเป็นวิเวก
เฉกเช่นนักรบผู้กล้าหาญ
ขาดซึ่งอาวุธคู่ชูมาน
แล้วจะราญยุทธได้อย่างไรมี

อยากได้น้องเป็นอาวุธยุทโธ
จะเป็นโล่ติดจรวดนำวิถี
จะเป็นหอกเป็นดาบปราบไพรี
เอ็มสิบหก เอ็มสิบสี่ พี่ใช้เป็น

เป็นระเบิดลูกเกลี้ยงไม่เกี่ยงเลย
เป็นคมแฝกเชยๆ ก็เคยเล่น
เป็นอะไรพี่ไม่ว่าถ้าจะเป็น
แม่เนื้อเย็นตามจิตจะคิดไป

ขออย่างเดียวอย่าเลี้ยวมากัดพี่
ด้วยอาวุธยุทธีพิสมัย
ต้องอาวุธศัตรูไม่เป็นไร
ต้องอาวุธคู่ใจพี่ไม่ทน

อาทิตย์ลับกี่ครั้งแล้วน้องแก้วเอ๋ย
แต่พระจันทร์ยังไม่เผยเลยสักหน
เป็นนักรบมือเปล่าเศร้ากมล
จะสู้คนก็จนใจไร้ฝีมือ

จะขอตายคาสนามแห่งความรัก
มิขอพักคนเห็นใจไม่ยึดถือ
จะตายอย่างเดียวให้คนลือ
และตราชื่อ ชายสามารถขาดรักเลย