"ข้าขอร้องทุกข์"
"ข้าก็ขอร้องทุกข์"
"ข้าก็ขอร้องทุกข์ด้วย"

เสียงระเบ็งเซ็งแซ่ดังแซ่ดไปทั่วบริเวณ บรรดาเหล่าเทวา เทพารักษ์ นางฟ้าเล่าเอี๊ย พากันเหาะเหินเดินขบวนมาประท้วงหน้าวิมานองค์อิศวร สี่แยกเขาไกรลาศ ซึ่งในขณะนี้เป็นเวลาที่พระองค์กำลังทรงพักผ่อนนอนหลับ กับเหล่านางฟ้าทั้งหลายของพระองค์ เมื่อมีเสียงรบกวนเช่นนี้ ไฉนพระองค์จะทรงนั่งทนเงียบเป็นเป่าไม้ตีพริกอยู่ได้กระไร

"เฮ้ย... แห่กันมาทำไม เงียบก่อนโว้ย ว่ามาทีละเรื่องทีละองค์ ข้าฟังไม่รู้เรื่อง"

"คืองี้พะยะค่ะ ข้าฯ พุดเจ้า คือเทวาที่สถิตย์ ณ หัวมุมโรงแรมช้างเทศบาลพะยะค่ะ ท่านท้าวมาลีวราช จับข้าฯ พุดเจ้ามา แล้วจะลงโทษข้าฯ พุดเจ้าโดยไร้ความผิดพะยะค่ะ..."

"ใช่พะยะค่ะ ข้าพระองค์ด้วยพะยะค่ะ"

"จริงเพคะ หม่อมฉันด้วยเพคะ"

เสียงหึ่งๆ ดังขึ้นมาอีก ล้วนสนับสนุนข้อกล่าวหาดังกล่าว ทุกฝ่ายต่างฟ้องร้ององค์อิศวรว่า ท้าวมาลีวราชผู้มีความเที่ยงธรรม จนลือลั่นไปทั่ว เมื่อตอนตัดสินคดีนางสีดา พระราม และทศกรรณฐ์ มาบัดนี้ ได้กล่าวหาเหล่าเทวาทั้งหลายที่มาพักร้อน เข้าเวรบนโลกมนุษย์ โดยไร้ความผิด

"อะไรกันวะ ท่านท้าวมาลีวราชเพี้ยนถึงเพียงนี้เจียวฤๅ ไหนใครไปตามท่านท้าวมาลีวราชมาเฝ้าข้าทีสิวะ"

ท่านท้าวมาลีวราชเดินส่ายอาดๆ เข้ามา ยังไม่ทันจะนั่ง องค์อิศวรก็ขว้างคำถามใส่ทันที โดยที่ท่านท้าวฯ มิอาจตั้งตัวติด

"ท่านท้าวมาลีวราชผู้เที่ยงธรรม ท่านไปกล่าวโทษเหล่าเทวาแล้วจะจับลงโทษโดยไร้ความผิดได้จั๊งได๋ บัดนี้พวกเทวาทั้งหลาย มาร้องทุกข์เอากะข้า เจ้ารู้เรื่องบ้างไหม"

"ผิดแล้วองค์อิศวรผู้เป็นใหญ่ เทวาเหล่านี้ล้วนมีความผิดกันถ้วนทั่วทุกองค์เลยนะพะยะค่ะ ข้ามิได้กล่าวหาโดยปราศจากมูลไม่"

"ผิดยังไง ไหนว่ามาเด๊ะ"

"ขอสาธยายนะพะยะค่ะ บัดนี้มนุษย์ต่างได้รับความเดือดร้อนกันไปทุกหย่อมหญ้า ด้วยเหล่าเทวาทั้งหลายที่หนีไปพักร้อน เข้าเวร บนโลกนั้นไม่ทำตามหน้าที่ ขูดรีด รับสินบน แถมยังมีพวกเทวาระดับล่าง นำความลับทางราชการไปขายด้วย"

องค์อิศวรได้ฟังดังนั้นก็รู้สึกสนเท่ห์อย่างยิ่ง เร่งให้ท่านท้าวฯ เล่าต่อ

"ก็อย่างท่านพิรุณผู้ให้ฝนนั่นประไร บัดนี้ หาได้ให้ฝนตกต้องตามฤดูกาลไม่ ปล่อยปละละเลยด้วยเจตนาจะให้มนุษย์แห่นางหนูขอฝน เพื่อเก็บค่าเหนื่อย โดยเอาเครื่องเซ่นเป็นค่าจ้าง ตอนนี้ยังมีข่าวแว่วๆ มาด้วยว่า กำลังวางโครงการเปิดบริษัทฝนแท้แห่งฟากฟ้าไม่จำกัด และเปิดขายหุ้นด้วยพะยะค่ะ ท่านเทวา ณ โรงแรมช้างเทศบาลก็ใช่ย่อย เดี๋ยวนี้เปิดกิจการรับจ้างแล้วพะยะค่ะ ทั้งทุจริตในการสอบ โดยรับทำข้อสอบแทน รับจ้างเสนอความดีความชอบ และอีกสารพัดชนิดเชียวพะยะค่ะ หลักฐานเพียบพร้อม

.... ทอดพระเนตรดูสิพะยะค่ะ เห็นไหม เห็นไหม ทั้งลิเก จำอวด ระบำโป๊ ช้างม้า เต็มไปหมด โน่นแถมมีเซฟใส่เงินด้วยแน่ะพะยะค่ะ ยังพวกเทวาประจำศาลพระภูมิ เทพารักษ์ประจำต้นไม้ เล่าเอี๊ยกับพวกอ้างว่ามาพักร้อน แล้วมาหาลำไพ่พิเศษอีก เอาความลับทางราชการมาขายพะย่ะค่ะ คือเที่ยวไปเอาเลขเรียงหลักมาเปิดเผยก่อนกำหนดพะยะค่ะ พวกนี้โทษหนัก ทำเอาราชการเสียหายยับเยินเลยพะยะค่ะ....

(...ที่หายไป - เลขาธิการบันทึกไม่ทัน เพราะนั่งสัปหงก)..."

หลังจากร่ายยาวสามวันสามคืนก็เป็นอันจบ องค์อิศวรเกือบรู้เรื่องทั้งหมดที่ท่านท้าวมาลีวราชสาธยาย มีแค่เกินครึ่งที่ลืมตั้งใจฟังไป เพราะมัวแต่ปรึกษาราชกิจส่วนตัวกับนางฟ้านางสนมเพลินไปหน่อย หน่อยเดียวจริงๆ

"ใครมีข้อสงสัย ใครจะแก้ตัวรึเปล่า ถ้าไม่มีจะกลับวิมานละนะ"

เงียบสนิท หน้าซีดไปตามๆ กัน... องค์อิศวรจึงก้าวลงจากที่ประทับเพื่อเหาะกลับวิมาน

"องค์อิศวรฟังความข้างเดียว ไม่เที่ยงธรรมเลย ก็ท่านท้าวน่ะรู้เรื่องพวกเราได้ไง มนุษย์แค้นพวกเราเรื่องเลขเรียงหลัก เลยพาลไปเรื่องอื่นด้วย แล้วยกพวกฟ้องร้องพวกเรากับท่านท้าว ขู่แกมอ้อนว่าให้เอาโทษกับพวกเราให้ได้ จะมีเครื่องเซ่นที่มากและดีที่สุดในประวัติศาสตร์เป็นประกัน แถมของอีกก่ายกองด้วย"

ส่วนองค์อิศวร ก่อนหักมุมเข้าวิมาน ก็กำชับเทวาฝ่ายรักษาการณ์ว่า

"เดี๋ยวข้าเข้าไปแล้วจัดการไปไล่พวกเทวาไปให้หมดซะ เดี๋ยวฝ่ายพลาธิการกับเสบียงของมาจากโลกมนุษย์ มาส่งข้า ข้าจะลำบากว่ะ เห็นว่างวดนี้มากเป็นพิเศษด้วยนะ..."