"หนาวมั้ย" โสภาถามอเนก

"หนาว"

"หนาวแล้วชวนมานอนทำไม"

"อยากชวนเธอมาดูดาวลูกไก่ ไม่รู้ว่าป่านนี้มันจะโตเป็นแม่ไก่หรือยัง"

"ไหนล่ะ ดาวลูกไก่ที่เธอว่า"

"นั่นไง อยู่ใกล้ๆ กับดาวเทียม"

อเนกชี้นิ้วเพื่อให้โสภามองตาม นิ้วชี้อเนกยาวมาก ยาวจน... โสภาขยะแขยง

"อเนก ชั้นว่าเธอเปลี่ยนนิ้วดีกว่า ใช้นิ้วก้อยชี้ก็คงพอ"

อเนกถอนหายใจ พร้อมกับหดนิ้วชี้กลับ คืนนี้ถึงแม้ว่าอากาศจะเย็นจัด แต่อเนกก็อยากชวนโสภาออกมานอนข้างนอก อเนกไม่อยากพลาดโอกาสดีๆ เช่นนี้ ถึงแม้ว่ามันจะเสี่ยงต่อการเป็นปอดบวมตายก็ยอม

"โสภา... เธอหนาวมั้ย"

"ไม่เอาๆ ฉันถามเธอไปแล้ว"

"โสภา... เออ..."

"ไม่ต้องถาม ฉันหนาว หนาวมาก นึกบ้ายังไงก็ไม่รู้ ดูซิขาฉันชาไปหมดแล้ว"

"เออ... ไม่ใช่ ผมเพียงแต่จะบอกว่า คุณดึงผ้าห่มของผมไปจนหมดแล้ว"

โสภาปล่อยให้อเนกดึงผ้าห่มกลับอย่างเสียให้ได้ ทั้งสองดึงผ้าห่มกันไปมา จนผ้าห่มเสียให้ได้

"ดูซิ... ผ้าห่มขาดหมดเลย แล้วทีนี้จะทำยังไง"

โสภาตีโพยตีพาย อเนกได้ที รีบขยับตัวเข้าใกล้

"งั้นเรามานอนกอดกันเถอะ อุ่นดีนะ"

"หยุดอยู่แค่นั้นแหละ พ่อชายกริ่ม" โสภาขยับตัวเข้าไปเอง "พบกันครึ่งทางดีกว่านะคะอเนก"

"แหม... ผมคิดว่าคุณจะไม่เล่นด้วยซะแล้ว หญิงกรุ่ม"

โสภาขยับตัวเข้าเบียดอเนก

"พอแล้วครับโสภา พอแล้ว ชิดพอแล้ว คุณเบียดผมจะตกทะเลแล้วครับ อย่าลืมครับ พบกันครึ่งทางอยู่แล้วครับ ไม่ไหวแล้วครับ ก้นผมเปียกน้ำทะเลแล้วครับ"

โสภาผู้ต้องการไออุ่นมากเกินความจำเป็น เบียดอเนกจนตกทะเล

"พอเถอะครับโสภา ผมขอร้อง นี่กลางทะเลแล้วนะครับ ผมเมื่อยคอครับ ลอยคอมาตั้งหลายชั่วโมงแล้วครับ เมื่อไหร่คุณจะเลิกเบียดผมสักที"

โสภาเบียดอเนกออกไปถึงกลางทะเล ทั้งคู่กำลังลอยคอกันอยู่ ถ้าหากใครที่อยู่บนฝั่งเห็นเข้า คงแปลกใจ ที่มีชายหญิงคู่หนึ่ง มาเล่นน้ำในคืนที่อากาศแสนหนาว หรือบางทีเขาอาจจะคิดว่า เป็นทุ่นสองลูก มากกว่าที่จะเป็นคนมาเล่นน้ำทะเล

"ช่วยด้วย... ช่วยด้วย... ใครก็ได้ช่วยทุ่นสองลูกด้วย เอ๊ย... ช่วยด้วย กำลังเป็นตะคริว ช่วยด้วย... ว่ายน้ำกลับไม่ได้ เบียดกันมาไกล ฮู้ๆ... ได้ยินไหม โสภา... เธอต้องไม่เป็นอะไรนะ ลืมตาซิ... ลืมตา อย่าทิ้งผมลอยคออยู่คนเดียว ตื่นๆ ตื่นเดี๋ยวนี้ ตื่นขึ้นมารับผิดชอบ คุณต้องเบียดผมขึ้นฝั่ง ฮู้ๆ... ถ้าใครไม่ได้ยินช่วยตอบด้วย ผมกำลังจะจมแล้ว"

ร่างสองร่างค่อยๆ จมน้ำทะเลลงไปทีละเล็กทีละน้อย เหลือแต่นิ้วชี้อเนกเท่านั้น ที่ยังโผล่พ้นน้ำ ลมแถวๆ ทะเลพัดเอาเศษผ้าห่มปลิวไปปลิวมา จากที่นั่นไปที่นี่ ในที่สุดก็พัดเป็นวงกลม ราวกับจะบอกว่า...

"อยู่ในบ้านนั่นนะอุ่นดีแล้ว ทำไมชอบออกมาทำโรแมนติคกันนอกบ้าน ดี... สม"