ฉบับที่ 21พฤศจิกายน 2531 "จับเข่าคุย" ประภาส ชลศรานนท์


รักษ์ชนก นามทอน (นก)
ผู้จัดการ
     เนติบัณฑิตไทยรุ่นล่า ผู้ผ่านงาน สารพัดงานมา ไม่ว่าจะเป็น งานบอลล์ งานค่าย งานวัด งานโรงเรียน เป็นดรัมเมเยอร์ ก็ยังเคย งานหนังสือ ก็ไม่น้อย จนมาดำรงตำแหน่ง ผู้จัดการ ที่เงินเดือนน้อยที่สุดในเอเซีย ไฟแรง และรอบคอบ ทั้งมุ่งมั่น จนเชื่อว่า จะได้รับเชิญขึ้นปกหนังสือ ผู้จัดการ ในอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า ค่อนข้างแน่นอน


จิตติมา สินสุวรรณสาร (หน่อง)
ธุรการและสมาชิก
     รอบคอบต่อการจับจ่ายใช้สอย เรียบร้อย กับการแยกแยะ เอกสารและจดหมาย เสียงหวาน เวลารับโทรศัพท์ แต่เสียงแข็ง เวลาจ่ายเงิน เป็นลูกสาวพ่อขุน ที่ตรงต่อเวลา และสอนให้ที่นี่ รู้จักคำว่า ระเบียบ


พรวรา เทียนชัย
(เหมียว)
ฝ่ายโฆษณา

     ว่างจากเรียน ก็ไปหาโฆษณา ว่างจาก หาโฆษณา ก็ไปเรียน ว่างจาก ทั้งสองอย่าง ก็ไปกับแฟน ว่างจากแฟน ก็กิน ว่างจากกิน ก็นอน ตอนนอนก็ฝันว่า ได้โฆษณามา เต็มเล่ม จนไม่มีที่ลง ต้องเอาไปคืนเขาบ้าง

สุมนาจ ไชยมั่นคง (เป้า)
ฝ่ายโฆษณาและประชาสัมพันธ์

     สาวน้อยผู้อาสาสมัคร เป็นคนประสานงาน หาโฆษณา คุณสมบัติที่ว่าลุย สู้ อึด เธอกลายเป็น ความหวังอันเรืองรอง ของพวกเรา บ่อยครั้ง ที่พี่เป้าจะกลับมา มือเปล่า แล้วเธอก็ออกไปใหม่ ด้วยทรงผม ที่เปลี่ยนไป แต่แววตา ไม่เคยท้อ ราวกับจะประกาศว่า ให้มันรู้ไปว่า เมืองไทย จะไม่มีใครมาลงโฆษณา และถ้าแน่ใจว่า ไม่มีแน่ เธออาจจะต้อง ไปหาโฆษณา จากสิงคโปร์

อภิสิทธิ์ กัมพลาวลี (อ๊อด)
บรรณาธิการฝ่ายศิลป์

     เคยมาเป็นเด็กฝึกงาน ตั้งแต่สมัยเรียน พอจบเอกออกแบบนิเทศศิลป์ จากวิทยาลัยครูสวนดุสิต ก็ถูกไปยาลใหญ่สายตรง ลงตามตัวมาจาก หาดใหญ่
     เป็นเด็กใต้แต่หน้าตี๋ กินง่าย นอนง่าย เพราะเคยเป็นเด็กวัดมาก่อน ปัจจุบัน มีความสุขอยู่กับตำแหน่ง อาร์ตไดเรคเตอร์ ผู้คอยควบคุม รูปลักษณ์ของหนังสือ และดูแลเด็กฝึกงาน เป็นวิทยาทานต่อไป

ยอดชาย ปุษยนาวิน (เอ็ด)
ฝ่ายศิลปกรรม

     เริ่มอายแล้ว ที่ชื่อยอดชาย ตั้งชื่อใหม่ ไว้เท่ แต่ยังขี้เกียจไปอำเภอ
     ก่อนมาเป็นฝ่ายศิลป์ เป็นช่างก่อสร้าง ช่างไม้ ช่างแอร์ และเป็นเด็กวัดมาก่อน สมัครมาทำงานที่นี่ เพราะนึกว่าที่นี่ สนิทกับจินตหรา
     ความใฝ่ฝัน อยากชวนกองบ.ก. ไปเที่ยวห้วยขาแข้ง อุทัย บ้านเกิด แต่ไม่มีใครไป เลยยังไม่รู้ว่า มีอะไร น่าภูมิใจนักหนา

เรืองพิลาศ ธรรมวิเศษ (จิ๊บ)
เลขา บก. และบรรณารักษ์

     จากศรีนครินทร์วิโรฒ ผ่านงาน อาสาสมัคร ช่วยเหลือสังคมมา 2 ปี ก่อนจะมาเป็น สมาชิกคนใหม่ล่าสุด ที่นี่ ด้วยจดหมายสมัครงาน ที่ทั้ง อ่อนหวาน และเข้มข้น แถมปน บทความ บทกวี แนบมาอีกปึกใหญ่
     นอกจากตำแหน่ง กองบ.ก. แล้ว จิ๊บยังควบตำแหน่ง บรรณารักษ์ คอยดูแล หนังสือหนังหา ประจำสำนัก ไว้ให้เป็นที่ เป็นทางด้วย



พัลลภ สินธุ์เจริญ
(ต้องน้อย)
กองบก. ฝ่ายกิจกรรมพิเศษ

     รับผิดชอบทุกอย่าง ที่คนอื่นไม่อยากรับผิดชอบ
     กลางวันเป็นนักศึกษา อยู่ที่ มศว. ประสานมิตร กลางคืน ขี่มอเตอร์ไซค์ ใส่หมวกกันน็อก มาทำงาน เพราะเป็นห่วงก้อนสมองของตัวเอง มากกว่าอื่นใด จะไม่ค่อยมีเวลา ให้กับครอบครัว เพราะมัวแต่เอาเวลา มามีความสุขกับ ความคิดมุข และสนุกกับ การอ่านจดหมาย ที่ผู้อ่านเขียนมาร่วมสนุก ในคอลัมน์ ดีมีดีให้ ที่เขาดูแลอยู่
     หากเขามีเวลามากกว่านี้เมื่อไหร่ สำนักศิษย์สะดือ จะมีอะไรให้ฮือฮาอีกเยอะ เป็นต้นว่า อาจมีเสื้อสวยๆ ตรามัมมี่ถือกล้วยใส่ อาจมีโครงการ ชวนผู้อ่านเที่ยวละไม และอาจมีไปยาลใหญ่วิทยา กวดวิชาเข้ามหาวิทยาลัย


ศุภการ พิจิตรวรการ (ครูแชมป์)
กองบก. / พิสูจน์อักษร

     หนุ่มผอมบาง ร่างเล็ก อ่อนโยน จนไม่น่าเชื่อว่า ครั้งหนึ่งเกือบกลายเป็น ลูกเขยท่านประธานเหมา ไปแล้ว เป็นผู้คอยดูแล ตัวอักษร ที่ผู้อ่านเรียงร้อยเข้ามา และเป็นผู้คอยตรวจตรา ตัวอักษร วรรคตอน ก่อนออกจากสำนัก ไปโรงพิมพ์ วันนี้เขาคือ พี่หมีควาย ในไม้ผลัดที่ 4

ปราณี โมรัษเฐียร (แจ๋ว)
เลขากองบ.ก.

     เธอเขียนจดหมายมาสมัคร ตั้งแต่ยังไม่ได้เปิดรับ แต่ บ.ก. อ่านจดหมายแล้ว ต้องขอดูตัว สุดท้ายปลงใจ รับไว้จนได้ และก็ไม่ผิดหวัง ทั้งขยัน ทั้งอึด แถมยังไม่มีแฟน เป็นตัวเป็นตน ให้เป็นอุปสรรค กับการทำงาน

วิวัฒน์ พันธวุฒิยานนท์ (แดง)
หัวหน้ากองบรรณาธิการ

     งานเล็กๆ ไม่ต้องไป แต่ถ้างานใหญ่ๆ โปรดเรียกใช้ วายร้ายสีแดง
     หนึ่งในทีมงานยุคตั้งไข่ เข้ามาร่วมสำนัก ตั้งแต่ยังเป็นนิสิต และไม่มีโต๊ะให้นั่ง พอจบเป็นนิเทศศาสตร์บัณฑิต ก็หนีไปเป็นลูกศิษย์อาจารย์พิชัย วาสนาส่ง จนต้องตามไปซื้อตัวกลับมา พร้อมทั้งยกตำแหน่ง หัวหน้ากองบ.ก. แถมมีโต๊ะเก้าอี้อย่างดีให้นั่ง ถ้าหนังสือขายดีกว่านี้ อาจโชคดี ได้โบนัสเป็นเลขา หน้าตาคล้ายลูกศร ให้เพิ่มอีก


ละออ ศิริบรรลือชัย (อ้วน)
กองบ.ก.,
ครีเอทีฟ กอปปี้ไรท์เตอร์

     ละออ ภาษาเขมร แปลว่า สวย แต่ที่นี่ แปลว่า อ้วน
     เขียนหนังสือสนุก ไม่แพ้ใคร ในนาม ตุ้มพุทรา
สาวน้อยผู้อ่อนหวาน อ่อนไหว อ่อนโยน และ อ้วน
     ฝันอยากเป็นนักเขียน แต่ขี้เกียจ ฝันอยากเป็น เจ้าของร้าน แต่ขี้เกียจขาย ทำงานเติบโต และอ้วน กับสำนักมานาน จนได้ทุน ส่งไปดูงานที่แกรมมี่ 3 เดือน กลับมาพร้อมไฟฝัน และประกายความคิด รับตำแหน่ง มากมาย จนไม่น่าเชื่อว่า จะทนอ้วนอยู่ได้อีกแล้ว

ประภาส จับเข่าคุยปินดา





วันนี้.. แม่อึ่งกลับมา
เห็นอึ่งนั่งร้องไห้
มีอะไรบอกแม่มา
อึ่งน้อยจึงเล่าว่า
วันนี้หนาวัวมาเหยียบลูกแม่ตาย
ตัวมันแสนใหญ่กว่าแม่จริงๆ
แม่อึ่งนึกโมโห
แล้วตบหัวอึ่งน้อย
คิดหลอกให้แม่ตาย
เหมือนในนิทานหรือ... ไอ้ลูกเวร

แพรไหม