• เชื้อรา
• ยีสต์
• เชื้อโรค
• การแพ้การสัมผัส

เมื่อชายหนุ่มยกส้นเท้าของเจ้าหญิงขึ้นมาวิเคราะห์ เขากลับหัวเราะสนั่นว่า ชนิดของเจ้าหญิงนั้น เรียกว่า เชื้อรา ซึ่งเป็นชนิดเดียวกับเจ้าตัวร้าย ที่ชอบแอบซุ่มตามขนมปังที่ทิ้งไว้นาน เพราะบนผิวหนังของคนเรา มีโปรตีนชนิดหนึ่งชื่อ เคอราติน เป็นอาหารยอดโปรดของเชื้อรา

นอกจากจะเกิดจากการย่ำน้ำและสถานที่เฉอะแฉะแล้ว การใส่รองเท้าและถุงเท้าที่อับชื้นก็เช่นกัน ซึ่งมักเกิดกับนักกีฬา เรียกว่า Athlete's foot อาการของโรคคือ เป็นรอยรูปวงแหวน ตรงขอบรอบนอกจะเป็นรอยแดง และลอกเป็นขุยอย่างเห็นได้ชัด หรืออาจจะเห็นแค่เป็นกลุ่มของตุ่มน้ำใสๆ คันๆ ฝังอยู่ใต้ฝ่าเท้าและตามง่ามเท้า

เมื่อพบเช่นนั้นแล้ว อัศวินหน้าตี๋จึงของอนุญาตขูดหนังตีนของเจ้าหญิงไปตรวจอีกครั้ง โดยวางบนแผ่นสไลด์หรือกระจก แล้วหยดน้ำยาโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ แล้วส่องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์ ปรากฏภาพปีศาจเชื้อราเป็นเส้นใยปล้องๆ พาดอยู่ตามผิวหนังนั้น

อัศวินถึงกับตบมือฉาดใหญ่ ก่อนหัวเราะด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม 3 เท่า แล้วเขียนชื่อยายึกยือ ส่งให้มหาดเล็กไปซื้อ เขาหันไปยิ้มทำตาหวานกับเจ้าหญิง แล้วว่า

อาการของเจ้าหญิงเพิ่งจะเริ่มพุพองเท่านั้น ยังใช้ยาสำหรับทาไม่ได้ เพราะยาจะติดสะเก็ดคราบน้ำเหลืองออกมา ทำให้ไม่เกิดประโยชน์อันใด

เจ้าหญิงจะต้องเสวยยาปฏิชีวนะแก้อักเสบ และใช้การล้างแผลด้วยผ้าหรือสำลีสะอาดชุบน้ำ คลุมแผลไว้ 15 นาทีแล้วเอาออก ทำทุกๆ ครั้งหลังอาบน้ำ ซึ่งอาจใช้น้ำธรรมดา น้ำต้มสุก หรือน้ำเกลือชนิดใช้ล้างแผลก็ได้ ครั้งเมื่อแผลแห้งดีแล้ว จึงใช้ยาฆ่าเชื้อทา ทั้งนี้ควรปรึกษาแพทย์ด้วยจะดียิ่งขึ้น

อัศวินหนุ่มยังแนะนำอีกด้วยว่า เจ้าหญิงควรจะเลือกใช้เสื้อผ้าและถุงเท้าที่ดูดซับเหงื่อได้ง่าย เพราะจะไม่เกิดการหมักหมมของเหงื่อ อันเป็นสาเหตุของโรคอีก และควรหลีกเลี่ยงการใช้สิ่งของร่วมกัน ส่วนในกรณีที่ต้องย่ำน้ำ ให้รีบเช็ดเท้าให้แห้ง และโรยแป้งด้วยจะน่ารักมาก

หลังจากที่เจ้าหญิงปฏิบัติตามอัศวินอย่างเคร่งครัด อาการเท้าเปื่อยของนางก็ทุเลาจนหายในที่สุด

เจ้าหญิงเริ่มลืมเลือนเจ้าชายกบ คอยดูแลร่างกายให้สมบูรณ์ และไม่ย่ำน้ำเฉอะแฉะโดยไม่จำเป็นอีก

ต่อมาไม่นาน อัศวินและเจ้าหญิง ก็ได้อภิเษกสมรส อยู่กินกันอย่างมีความสุขสืบไป