|
|
ฉบับที่
7 พฤษภาคม 2530 "เที่ยวละไม" ปินดา โพสยะ
|
 |
|
นายศุป่วยเสียแล้วด้วยโรคเฉลียง ทำให้กิจกรรมที่เขาพึงใจที่สุด คือ การเที่ยว ยังต้องมีอันงดกระทำโดยปริยาย เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจึงไม่สามารถพาคุณ เที่ยวละไม ไปกับเขาได้อย่างเคย กระผม นายปินดา จึงขออนุญาตพาคุณไปเที่ยวด้วยกัน คงไม่รังเกียจกระมัง ถึงจะไม่ได้ไปกับนายศุเขาก็เหอะ หน้านี้ร้อนเสียนักแล้ว แถมมีฝนโปรยมาให้สั่นคลอนสุขภาพอยู่เนืองๆ จึงอดไม่ได้ที่จะพาคุณไปเที่ยวทะเลอีกสักครั้ง ฉบับที่แล้วเป็นทะเลทางใต้ ที่เกาะสมุยโน่น คราวนี้เป็นทะเลทางตะวันออก คือที่ระยอง
ระยอง ถิ่นคุ้นวัยเด็ก ระยองเป็นถิ่นที่คุ้นเคยกับผมมานานแล้ว โดยเฉพาะที่หาดบ้านเพนี้เป็นหนึ่งในความทรงจำของผมเชียวล่ะ ผมมาที่นี่ตั้งแต่ยังตัวเล็ก ที่วิ่งตื๋อไปตามชายหาดคนเดียวไม่ได้ ผู้ใหญ่ไม่ยอม ผมมักคุ้นกับบ้านพักที่สวนสนเป็นอันมาก มันเป็นบ้านหลังใหญ่ของกรมป่าไม้ ก็พ่อผมเป็นป่าไม้นี่ครับ และพวกป่าไม้เขาก็มักจะจัดกิจกรรม ขนครอบครัวมาเที่ยวกันที่นี่บ่อยๆ มากันทีก็มีเด็กวิ่งกันเต็มหาด และเด็กบ้านเพก็แวะเวียนมาดูเด็กชาวกรุงอย่างเรา เหมือนเป็นของแปลก ตัวตลาดบ้านเพไม่จอแจ ดุจเมืองกรุงอย่างทุกวันนี้ สงบและดูสันโดษตามประสาหมู่บ้านชาวเลทั่วไป ตะก่อนนั้นคนยังนิยมที่จะเที่ยวประจวบ และหัวหินมากกว่า ทะเลทางตะวันออกนี้ ถูกชิงความสนใจจากทางใต้มานานเน จนพักหลังนี่เองที่เริ่มตีตื้นขึ้นมา นับแต่ บางแสน มา พัทยา มา ระยอง แล้วก็เลยไปถึง จันทบุรี สัตหีบ โน่น ที่แทบจะทำให้ทะเลทางใต้เป็นม่ายไปเสียแล้ว
สวนสนทางซ้าย ก้นอ่าวทางขวา จากทางเข้าบ้านเพ ที่แยกตั้งฉากจากถนนสุขุมวิท ตรงดิ่งไปจนเจอตลาดบ้านเพ อันเป็นจุดที่เราจะพาคุณเที่ยวละไมกันในครั้งนี้ เลี้ยวซ้ายไปก็จะเป็นตลาดและตึกแถว ถัดไปก็จะเป็นร้านอาหาร บังกาโล บ้านพัก และท่าเรือสำหรับขึ้นเรือไปเกาะเสม็ด เลยไปนิดก็จะเป็นสวนสน แล้วก็เป็นที่พักอีก และอีก ที่สร้างกันขึ้นมาราวดอกเห็ด มีทั้งที่เป็นบ้าน และเป็นเต๊นท์ สำหรับคนชอบลำบากนิดๆ บางทีไม่ใช่ชอบ แต่บ้านเต็มหมด เลยจำต้องชอบ จากตลาดบ้านเพที่ว่า หากเลี้ยวขวาไป จะเป็นทะเลที่ดูจะเป็นที่เที่ยวแห่งใหม่ ด้วยว่ายังไม่สดวกดายเท่าฝั่งซ้าย นับแต่ถนนหนทาง ที่ก็ไม่ได้ลาดยางมะตอย เรียบไปตลอดชายฝั่ง หากแต่เป็นดินลูกรังที่อุดมด้วยหลุมบ่อ คดเคี้ยวไปจนกระทั่งแล่นเรียบตามชายฝั่งเช่นกัน
ชายฝั่งด้านนี้เริ่มต้นตรงที่เรียกกันว่า เขาแหลมหญ้า บริเวณนั้นเรียกว่า ก้นอ่าว อันเป็นภาษาชาวบ้าน มีบ้านพักอยู่เป็นระยะ สลับกับกระต๊อบของชาวบ้าน ที่บางทีก็ให้เช่านอน และที่เป็นแบบเต๊นท์นอนก็มี เหมือนฝั่งซ้าย เลยจากนี่ไปก็จะเป็นหาดแม่รำพึง ที่ก็มีบ้านพักให้ได้อาศัยกันพอประมาณ ไม่จอแจเหมือนฝั่งสวนสน และทะเลทางฝั่งนี้ก็สวยกว่าทางนั้นมาก
ตลาดเพ ว่ากันว่าไประยองต้องซื้อกะปิ น้ำปลา ปลาหมึก ปลาเค็ม แลของทะเล อันเนื่องจากการแปรรูปและไม่แปรรูปก็ตาม แต่หนักเค็มเข้าไว้เป็นใช้ได้ ตลาดที่บ้านเพเลยอุดมไปด้วยของที่ว่านี้มากมาย เรียงกันเป็นร้านๆ เลยทีเดียว เพื่อรองรับนักทัศนาจรที่แห่แหนกันมาซื้อ ราวกับเทศกาลลดราคา ในห้างสรรพสินค้าเมืองกรุงอย่างนั้น โดยเฉพาะหน้านี้มีทุเรียนเป็นพระเอกและนางเอก คือถ้าพวกก้านยาว ก็จะเป็นพระเอก ชะนี หมอนทอง อย่างนี้ก็จะเป็นนางเอก สนนราคาก็พอประมาณ ไม่ได้ถูกอย่างที่หวัง ด้วยว่าจัดไว้ขายคนกรุงหรือเปล่าก็ไม่ทราบ ถนนเส้นในที่ผ่านตลาด ต้องจัดเป็นวันเวย์ เพราะถนนแคบและจอแจ ดูจะเป็นการแก้ปัญหาจราจรได้ดีกว่าวันเวย์กรุงเทพฯ ถนนเส้นนี้พาดผ่านตลาด โดยมีตึกแถวเก่าๆ ขนาบ 2 ข้าง เป็นตึกแถวไม้บ้างตึกบ้าง ที่ก็ทำเป็นร้านอาหาร ร้านขายของชำ และบ้างก็ทำเป็นตลาดสด ทำให้ภาพของตลาดสดที่นี่ต่างจากที่อื่น เชื่อได้ว่าเงินจำนวนไม่น้อยทีเดียว ที่แพร่สะพัด ณ ตลาดชายทะเลเล็กๆ แห่งนี้ หนทางสู่เกาะเสม็ด เบ็ดเสร็จล้านเจ็ด
เกาะเสม็ด ขึ้นชื่อทีเดียวสำหรับการเที่ยวเกาะ และก็เลยทำให้อุตสาหกรรมการขนส่งทางน้ำที่นี่คึกคัก และทำเงินให้ชาวเรือไม่น้อย โดยเฉพาะในหน้าท่องเที่ยวแล้ว คนแทบจะต่อคิวกันลงเรือ เหมือนต่อคิวซื้อตั๋วหนัง หรือไม่อีกที เอาคนนอนเรียงแถวต่อกัน ก็จะได้ถึงขั้นเกยหาดเกาะเสม็ดนั่นเทียว แต่ก่อนจะไปเที่ยวเสม็ดกันที ต้องจอเรือกันเป็นงานเป็นการ แล้วก็ไม่ได้ข้ามที่ท่านี้หรอก เป็นท่าเรือประมงที่อยู่ข้างโรงน้ำแข็งอะไรนั่น ที่เวลาเดินไปลงเรือทีไร ก็เย็นไปทั้งตัวทีนั้น เห็นคนไปเที่ยวเกาะเสม็ดคราวลองวีคเอ็นด์ ที่ผ่านมาแล้ว ให้นึกไม่ออกว่าจะไปสนุกกันอย่างไรได้ ด้วยว่าคนมากเสียจนกลัวเกาะจะล่ม คนที่ข้ามไปคืนเดียว ก็ข้ามกลับมาเล่าให้ฟังว่า คนเยอะเหมือนอยู่ฝั่งนี้เลย ที่พักก็ไม่มี
สวนสน สวนสน ที่ผมคุ้นเคย บัดนี้แปรเปลี่ยนสภาพเป็นหมู่ต้นสนที่แห้งผาก ดูรกร้างเหมือนไม่มีคนดูแล ไม่กระชุ่มกระชวยอย่างที่เคยเป็น ลมที่เคยโชยมาจากทะเล คงจะไม่กล้าโหมแรงนัก เกรงว่าจะทำร้ายจนถึงขั้นแตกหักก็ได้ เหล่านี้สวนทางกับความเจริญที่ก้าวเข้าไปรายรอบ นับแต่ร้าอาหารมากมาย ที่พักที่เรียงกันขึ้นเป็นพระอันดับ แม้แต่ชายหาดก็ไม่สะอาดเหมือนก่อน ถึงกระนั้นก็ยังมีคนมาใช้บริการ เล่นอาบกันอย่างแน่นหนา พูดถึงความสะดวกสบายล่ะมีมากขึ้น แต่ความงามบางอย่างก็ถูกลดทอนลงอย่างน่าเสียดาย ถึงกระนั้นการนั่งเล่นใต้ทิวสนริมหาก ก็ยังเป็นสิ่งที่น่าพึงใจไม่น้อย และก็เคลิบเคลิ้มให้หลับลงได้ไม่ช้า แนะนำให้มีที่ปูนอนสักหน่อยก็สบายแล้ว
หาดใหญ่
น้ำใส ผมหมายถึงหาดทางด้านก้นอ่าว และแม่รำพึง ที่ยังสวยงามและมีเสน่ห์ ชายหาดเรียบ กว้าง และทอดยาวไกล อย่างที่ผมติดใจ จนเก็บมาเป็นฉากของเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งของผมมาแล้ว ที่นี่เหมาะกับคนรักสันโดษ ตรงที่คนยังไม่มากจนเกินสงบ คุณอาจจะแวะข้างทางเพื่ออ่านหนังสือสักเล่ม หรือเพื่อแก้ผ้าเล่นน้ำก็ย่อมได้ กระต๊อบเล็กๆ ของชาวบ้านสร้างเสน่ห์ให้ริมหาด พอๆ กับพันธุ์ไม้ที่มีใบกว้างหนา และขึ้นเป็นกอริมชายหาดเท่านั้น มันชื่อต้นอะไรผมก็ไม่รู้ได้ ที่นี่ผมพักอยู่ไกลไปทางหาดแม่รำพึง ตอนที่ผมไปนั้นคนมากพอควร ด้วยว่าเป็นลองวีคเอ็นด์อย่างที่กล่าวไปแล้ว มีบางคนนั่งรถตู้ คนเต็มรถเข้ามา ละล่ำละลักถามเจ้าของว่า มีที่พักบ้างไหม นี่เขาตระเวณหามาจนทั่วแล้วไม่มีเลย เต็มหมด ที่ชายหาดที่นั่น ผมได้เห็นสามัคคีอวนทะเลครั้งแรก พวกชาวบ้านมาลงแขกกันลากอวนน้ำตื้น เพื่อกอบเอาปลาขึ้นมาเป็นเข่งๆ ชาวกรุงอย่างเราก็ไปร่วมสังเกตการณ์กับเขา และก็พลอยจับเชือกลากอวนกับเขาบ้างนิดหน่อย
ปลาเป็นๆ ดิ้นกันพราด เมื่ออวนถูกลากขึ้นถึงหาดแล้ว ลูกหลานชาวเลวิ่งเอากระบุงใบใหญ่เล็กมากอบเอาปลาขึ้นเต็ม ให้มันได้ดิ้นตกลงบนพื้นทรายอีก ต่อจากนั้นก็เป็นการคัดแยกปลา คุณนายที่ไปเที่ยวบางคน สั่งซื้อปลาสดๆ ตรงนั้นเลย พร้อมหยิบยื่นให้ โดยไม่ลืมที่จะตื๊อราคาเหมือนเคย ปลาส่วนใหญ่เป็นปลารัง ที่คล้ายปลาทู มีปลาแปลกๆ แทรกเข้ามาบ้าง บางทีก็มีหมึกเหมือนกัน
ทะเลของนายศุฉบับที่แล้ว คงได้ดูเฉพาะพระอาทิตย์ขึ้น ด้วยว่าเป็นทะเลทางใต้ ฉบับนี้เราจึงได้ดูเฉพาะพระอาทิตย์ตก ที่ก็เหมือนกับทุกแห่งที่มันจะตกลงน้ำและเห็นได้ เวลาพระอาทิตย์ใกล้จมน้ำนั้น น้ำจะเป็นสีทอง และเป็นเกร็ดระยิบสวย จนอยากจะให้มันอยู่อย่างนั้น และเป็นอย่างนั้นจริงๆ จะได้ลงเรือไปเล่นกับเกล็ดระยับนั่น ความตั้งใจในคืนหนึ่งที่จะเล่นน้ำกลางแสงเดือนเป็นหมันไปก่อน ด้วยว่าง่วงเกินกว่าจะพยายาม
ระยองเป็นที่เที่ยวที่น่าพิสมัย เพียงแต่เลือกที่จะไป และเลือกโอกาสอันควร คุณอาจจะชอบทางด้านซ้าย และบางทีทางด้านขวาอาจจเหมาะกับคุณ ทะเลมา 2 ฉบับแล้ว ตัวขึ้นเกลือกันหรือยังครับ |
|
