การนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์นั้น ค่อนข้างเครียดและกดดัน ไม่แพ้เวลาที่เผชิญหน้ากับผู้รักษาประตู ทั้งๆ ที่เราจะเขียนอะไรก็ได้ เหมือนกับจะง่าย แต่กลับยาก ผมผ่อนคลายก็เพราะ ทุกวันนี้มีอินเตอร์เน็ต ไอซีคิว โปรแกรมที่ผมได้สนทนากับบางคนบางใคร เหมือนมีคนคอยให้กำลังใจ กระเซ้าเย้าแหย่ และเหมือนมีเพื่อนอยู่ใกล้ๆ อบอุ่น ในขณะเดียวกัน ก็สามารถประคองงานเขียน

บางคนอาจรังเกียจ หรือนึกไม่ถึง ว่าผมจะหันมาสนิทสนมกับเจ้าคอมพิวเตอร์ แต่ ก็นั่นแหละ ผมเลือกที่จะใช้ มือถือ เพจเจอร์ บางคนเจอมือถือในย่าม ทำหน้าเหมือนผม เป็นคนลวงโลก เหมือนเจอพระกู้ ทั้งๆ ที่ผมรู้ดีว่า ผมใช้มันอย่างคนรู้ค่า รู้ภาษา และยิ่งสับสนใหญ่ เมื่อรู้ว่า……..

ผมหัดใหม่ๆ ก็ลองไอซีคิว กับคุณปราย พันแสง ซึ่งเราอาจเรียกว่า ผู้สันทัดกรณีไอซีคิว

ผมเก็บประวัติการสนทนาไว้ วันนั้นเราคุยกันเรื่องอารมณ์ขัน

สืบเนื่องมาจากการอ่านมติชน บางบท ที่ปรายประชดผู้อ่าน

ผมเป็นฝ่ายทักทาย คุณปราย พันแสง แต่แสดงความสนิทด้วยการเรียก เจ้าแจ๋ว

jui 30/4/43 0:58 ถามเรื่องอารมณ์ขันหน่อยว่า ตอนเขียนอารมณ์อะไร

prypansang 30/4/43 0:59 ทำไมหรือจ๊ะพี่ ตอนเขียนไม่ได้โกรธเขาหรอกจ้า

jui 30/4/43 1:00 อ่านแล้วแปลกๆ เหมือนแดกเขา ยิ่งอ่านยิ่งสับสน

prypansang 30/4/43 1:00 อ้าวเหรอพี่ อาจจะมีประชดบ้างจ้ะ

jui 30/4/43 1:03 ประชดก็ได้ โกรธก็ได้ แต่ว่าถ้าเขาแยกไม่ออก ก็จะงง พี่อาจจะมาอ่านทีหลัง ก็เลยยิ่งแปลกว่า ถ้าเขาอ่านแล้วไม่ขำ เขาต้องไปเรียนเรื่องอารมณ์ขัน หรือว่า เราคนเขียน ต้องเขียนให้ขำ หรือ อะไรประมาณนั้น มันอ่านแล้วไม่ขัน แต่ก็ไม่ถึงกับโกรธ แต่เหมือนไม่ให้เขาวิจารณ์

prypansang 30/4/43 1:04 จ้ะพี่ /ที่เอามาลงเปรียบเทียบกัน 2 คน(คนนึงว่าเราโจมตีผู้ชาย / อีกคนว่าเราไม่เชิดชูผู้หญิง) ก็อยากบอกว่า เราคงเขียนให้ถูกใจทุกคนไม่ได้หรอก

jui 30/4/43 1:06 ประเด็นนั้นเข้าใจ แต่ที่ว่า หัดมีอารมณ์ขัน หรือว่า น่าจะลงเรียน หลายๆ คอร์ส มันฟังขัดๆ

prypansang 30/4/43 1:07 จ้ะพี่ :-)

jui 30/4/43 1:09 พอดีกำลังจะเขียนประเด็นอารมณ์ขัน ในสังคมไทย ทีแรกว่าจะ เขียนเรื่องอารมณ์ขันใน ทีวีโฆษณา แต่ว่ามาเจอ คอลัมน์ในมติชนพอดี เลยคิดเรื่องนี้ตลอด

prypansang 30/4/43 1:11 หนูมองว่า คนเขียนกระทู้เขาไม่ค่อยมีอารมณ์ขันน่ะค่ะ นึกไปเรื่อย เลยเขียนลากไปเรื่อย

jui 30/4/43 1:14 ลากมาเข้าเรื่อง ที่กำลังคิด แต่อาจเป็นคนละเรื่องก็ได้

prypansang 30/4/43 1:14 ค่ะพี่ :-)

prypansang 30/4/43 1:17 พี่จุ้ยอาจจะมองเรื่องอารมณ์ขัน กับการเขียนเป็นคนละเรื่อง แต่ประเด็นที่หนูเขียนอันนี้ สำหรับตัวหนูเองมองว่าเป็นเรื่องเดียวกันจ้ะพี่

jui 30/4/43 1:19 หมายถึง อาจเป็นคนละเรื่องกับที่พี่คิดอยู่ รู้สึกว่า คนอยากทำทีวีให้ขำ แต่มันไม่ขำ หรือบางอย่าง ก็ไม่ต้องขำ แต่ทำไมต้องพยายามให้ขำ อะไรควร อะไรไม่ควร อะไรประมาณนี้ แต่แจ๋วเขียนเรื่องนี้พอดี ก็เลย เชื่อมโยงว่า เกี่ยวไหม พอดีเห็นมันต่อเนื่องมาจาก ฉบับอื่นๆ ก็เลยสงสัย

prypansang 30/4/43 1:21 พรุ่งนี้ถึงจะเห็นหนังสือพิมพ์ อาทิตย์นี้มีงานพี่จุ้ยลงมติชนมั้ยคะ

jui 30/4/43 1:22 มีเรื่องนิโคล โทรตามอำเภอใจ พี่ว่ามันไม่ขำ และไม่น่าทำ

prypansang 30/4/43 1:23 พี่ เรื่องขำ-ไม่ขำเนี่ย มันพูดยากหรือเปล่าพี่ ไม่ขำสำหรับพี่ แต่กับคนอื่นเขาอาจจะขำก็ได้นะคะ

jui 30/4/43 1:23 ก็นั่นนะซิ ถึงได้ถามไง

prypansang 30/4/43 1:25 พี่จิกเคยบอกว่า แกยกให้เป็นเรื่องส่วนบุคคลเลยนะพี่ เรื่องขำเนี่ย แกเล่า แกเคยไปดูหนังเรื่องนึง แกขำกลิ้งทั้งเรื่อง ขำแทบตาย แต่ในโรงไม่มีใครหัวเราะเลย

prypansang 30/4/43 1:27 อย่างคนที่วิจารณ์คอลัมน์หนูในมติชน ก็ไม่ได้ว่าเขานะพี่ เพราะตลกเรา อาจจะไม่ตลกเขา -เพียงแต่เรารู้สึกว่า ขนาดนี้ยังไม่ตลก เขาคงแห้งแล้งอารมณ์ขันเอามากๆ หนูเลยเขียนไปอย่างนั้น

jui 30/4/43 1:29 ทำไมเราไม่คิดว่าเราเขียนไม่ขำ ควรทำยังไง ให้เขาขำ หรือถ้าเราคิดว่าขำ แล้ว เราก็ควรข้ามเขาไป แต่ถ้าเราจะแลกกับเขา ควรให้เกียรติว่าเขามีสิทธิ ไม่ขำ แม้เราคิดว่าขำมาก ก็เพราะมันเป็นเรื่องส่วนบุคคลไม่ใช่หรือ

prypansang 30/4/43 1:30 อาจจะถูกของพี่นะ ว่าควรข้ามไป(เรื่องขำ) แต่ยังไงก็ต้องพูดถึงเขาอยู่ดี เพราะเขาว่า เราโจมตีผู้ชาย ก็ต้องเอามาคานกับคนที่ว่าเราไม่เชิดชูผู้หญิงอยู่

jui 30/4/43 1:32 เรื่องเฟมาหน่อย นะดี

prypansang 30/4/43 1:33 พี่จุ้ยคงชอบตรงที่เล่นคำ :-)

jui 30/4/43 1:34 ชอบประเด็นว่า คนเราถูกคนอื่นพยายามให้เป็น เหมือนคนจะให้พี่รักเขาใหญ่ หรือ อยู่บ้านเรือนไทยให้ได้

prypansang 30/4/43 1:35 ใช่จ้ะพี่ เขาทำดี เราก็ชื่นชมเขาใช่ไหม แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องทำเหมือนเขา

jui 30/4/43 1:36 ก็ว่างั้นแหละ ถึงได้ชอบ แต่เรื่องสำนวน แค่น่ารักดี ประเด็นสำคัญกว่า อ่านแล้วเข้าใจ แต่ที่ยังง ก็ เขียนให้คนเดียวชอบก็พอ อันนี้ก็สับสน แต่พอจะเดาได้

prypansang 30/4/43 1:38 อ๋อ - จริงๆในฮาวทู เขาบอกประมาณว่า เขียนให้แฟน หรือเพื่อนสนิทๆที่สุดสักคนชอบก็พอ แต่หนูไม่กล้าเขียนไปอย่างนั้น

jui 30/4/43 1:39 แต่ถ้าเขียนอย่างนั้นเข้าใจได้ แต่พอเว้นไว้ เหมือนว่าให้คนเขียนชอบเองก็พอ ไม่ง้อใคร

prypansang 30/4/43 1:40 ฮ่าฮ่า เอ้าเหรอพี่ แต่หนูบอก(ตอนสรุป)ว่า ยังต้องปรับกระบวนท่าอยู่นะ ยังไม่แน่ใจว่า จะเขียนให้ใครชอบดี

jui 30/4/43 1:41 กาเหว่า บอกว่า คงหมายถึง เขียนให้ตัวเองชอบก็พอ

prypansang 30/4/43 1:42 พี่จุ้ยอยากอ่านฮาวทู 8 ข้อของเขาไหม (ย่อๆ) เขาเขียนสนุกดี เขาเป็นเพื่อนร่วมรุ่น กะเฮมิ่งเวย์จ้ะพี่

jui 30/4/43 1:43 ส่งมาได้เลย ถ้าไม่ยาก

prypansang 30/4/43 1:43 เดี๋ยวส่งให้พี่อ่านตรงนี้ก็ได้จ้ะ มีนิดเดียวเอง เดี๋ยวขอค้นไฟล์แป๊บจ้ะ

jui 30/4/43 1:45 รอ รอ รอ

prypansang 30/4/43 1:47 creative writing จากหนังสือ Bagombo Snuff Box ของ Kurt Vonnegut (เป็นเลคเชอร์ที่เขาเอาไปสอนวิชาการเขียนให้นักศึกษา ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งจ้ะ)

prypansang 30/4/43 1:48
1. จงเขียนประหนึ่งว่า คุณกำลังใช้เวลาทั้งหมดของคนแปลกหน้า พึงตระหนักว่าต้องไม่ให้เขาเสียเวลาไปกับคุณโดยเปล่าๆ ปลี้ๆ
2. จงมอบตัวละครที่ทำให้คนอ่านเกาะติด อยากรู้เรื่องของเค้ามากขึ้น

prypansang 30/4/43 1:49
3. ตัวละครทุกตัว ควรจะ..ต้องการ... อะไรสักอย่างหนึ่งเสมอ ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงน้ำเปล่าแก้วเดียว
4. ประโยคหนึ่งๆ ควรจะนำไปสู่อะไรสักอย่างสองอย่าง เช่น บ่งบอกความในใจของตัวละคร หรือนำไปสู่ เหตุการณ์ การกระทำต่างๆ

prypansang 30/4/43 1:49
5.เมื่อลงมือเขียนอะไรสักอย่าง จง พยายามเริ่มเขียนจากตอนใกล้ๆจบ ด้วยการคิดให้จบก่อน

prypansang 30/4/43 1:51
6.จงเป็นพวกซาดิสท์ เช่น -ไม่ว่าคุณจะให้ตัวเอกโรแมนติค หวานมัน ไร้เดียงสาอย่างไร จงสร้างสถานการณ์ร้ายๆ ให้กับตัวละครพวกนี้ เพื่อคนอ่านจะได้อินและรู้ว่าจิตใจคนพวกนี้ทำด้วยอะไรและเป็นอย่างไร

prypansang 30/4/43 1:51
7. เขียนเพื่อเอาใจใครคนเดียวพอ เพราะถ้าคุณเปิดหน้าต่างและเมคเลิฟกับคนทั้งโลก เรื่องคุณอาจจะเป็นโรคปอดบวมได้

prypansang 30/4/43 1:53
8. ถ้าเป็นไปได้พยายามให้ข้อมูลเพิ่มเติมกับคนอ่านอยู่ เรื่อยๆ แต่อย่ายืดยาด เพราะคงไม่สนุกถ้าเรื่องยืดยาด คนอ่านจะจบ เรื่องกันเอง แล้วคงมีเหลือแต่แมลงสาบเท่านั้นที่จะตามมาอ่านเรื่องคุณในหน้าหลังๆ

jui 30/4/43 1:55 อ่านสนุกดี แต่ไม่รู้เวลาเขียนจะทำได้หรือเปล่า ต้องเก็บไว้ใช้ในนักอยากเขียนบ้าง

prypansang 30/4/43 1:57 พี่ ได้ข่าวว่าเขาหากันนะ แบบปากต่อปาก เป็นของหายาก :-)

prypansang 30/4/43 1:58 พี่ อารมณ์นี้ดีนะ อารมณ์ที่ฟังแล้วอยากเห็น อยากอ่าน อยากเป็นเจ้าของ แล้วตามหา

 

^ กลับด้านบน ^