มีคนถามอยู่เรื่อยว่า ไปยาลใหญ่ จะมีโอกาสกลับคืนฟื้นชีวิต หรือมีใครคิดจะทำอีกหรือไม่ ก็บอกตรงๆว่าคงยากที่จะกลับมาในหน้ากระดาษ เป็นนิตยสาร เพราะผ่านวันเวลา และอารมณ์แบบนั้น หรืออาจเรียกว่าบรรลุความฝันกันไปแล้ว เติบโต แยกย้าย กระจัดกระจาย ทิ้งสำนักศิษย์สะดือไร้ร้าง แต่ไม่อ้างว้างเพราะไปทางไหน ก็มีสานุศิษย์ที่เคยติดตามถามไถ่ไม่เคยขาดหาย สายสะดือไม่เคยแห้ง

แต่การกลับมาบนหน้าจอ อีเล็คโทรนิค ในระยะต้น เป็นการรวบรวม หน้าตาและอารมณ์ของไปยาลใหญ่ ในอดีต ออกมากระจาย จ่ายแจก แลกเปลี่ยน ให้ระลึกนึกถึง อีกหนทาง ทั้งนี้ก็คงจะทะยอย คัดสรร ออกมาคราละเล็กละน้อย

หากในระหว่างของการแบ่งปัน ถ้ามีการแพร่พันธุ์ เกิดมีอาการไปยาลหย่าญ ต่อเนื่องไปยัง ไปยาลน้อย ไปยาลจ้อย หรือจะเลยเถิดถึงไปกันใหญ่ ไปถึงไหน ก็ไม่แน่ใจ คงต้องติดตามกันต่อไป

 

ปลายฝน ต้นหนาว

สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก