| สุนทรีย์ลงน้ำ |
ต้องดำกันลึก |
| เล่าเรื่องจระเข้วัยดึก |
แต่ยังคึก ชื่อชาละวัน |
| จระเข้น้อยใหญ่ |
ต่างซูฮกยกให้เป็นเจ้า |
| ชาละวันเจ้าเก่า |
อยู่เฝ้าถ้ำทอง |
| ไกรทองก็แก่ |
ย่ำแย่แรงหมด |
| กำลังถอยลด |
พลังหมดตามวัย |
| แต่ชาละวันยังเจ๋ง |
แถมเก่งกว่าเก่า |
| ตีฟันไม่เข้า |
ยังเก๋าอาคม |
| ชาละวันนึกผยอง |
จองหองพองขน |
| คิดว่ามีแต่ตน |
ไม่สนใจใคร |
| วันหนึ่งได้ข่าว |
เจ้าพ่อคนใหม่ |
| ดังคับฟ้าเมืองไทย |
ใครใครนิยม |
| ชาละวันคับข้อง |
เหมือนโดนถองแสกหน้า |
| เหมือนโดยทายท้า |
"ใครกล้าท้ากู" |
| เร่งออกจากถ้ำ |
หน้าง้ำหน้าเขียว |
| ว่ายฝ่าน้ำเชี่ยว |
ตัวเหี่ยวหมดแรง |
| ฉับพลันตกใจ |
เหมือนสายฟ้าฟาด |
| ชาละวันผู้องอาจ |
ดิ้นพราดถูกจองจำ |
| รีบท่องมนต์เสก |
เป่าเลขคาถา |
| "ใครฟะอหังการ์ |
กล้ามาจับกู" |
| ยิ่งท่องยิ่งงง |
ชาละวันสงสัย |
| ว่า "เอ๊ะทำไม |
ไม่หลุดสักที" |
| ได้ยินเสียงหัวเราะ |
เสียงเยาะเสียงเย้ย |
| "ฮะเหย ฮะเหย |
จะเฉลยให้ฟัง |
| ไอแอมเป็นฝรั่ง |
คริสตังนี่นา |
| ดันดี ชื่อข้า |
มาจากแดนไกล |
| คาถาของยู |
ใช้ขู่ไม่ได้ |
| ไม่มีผลกับไอ |
ท่องไปก็ไลฟ์บอย |
| มามะ มามะ |
มาซะดีดี |
| หนังหนาอย่างนี้ |
คงมีราคา" |
อำแดงสนุก
|