ฉบับที่
24 กุมภาพันธ์ 2532 "ใจสนิท" ด.ช.แทนไท ประเสริฐกุล
|
|
|
ฉบับที่
24 กุมภาพันธ์ 2532 "ใจสนิท" ด.ช.แทนไท ประเสริฐกุล
|
|
|
13 มกราคม 2532
|
|
เหตุการณ์ที่ผมจะเล่าต่อไป ใครจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่ แต่ผมขอบอกไว้ก่อนว่า มันเป็นเรื่องจริงผมขอเริ่มเรื่อง ณ บัดนี้ ผมอยู่ที่บ้านเลขที่ 106 ถนนราชดำเนิน อำเภอเมือง จังหวัดตรัง ทุกคนก็คงบอกว่า ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน เดี๋ยว ของดีดีต้องอยู่ข้างหลัง มาฟังกันต่อดีกว่า พ่อของผมชื่อเสกสรรค์ แม่ของผมชื่อจิระนันท์ มีพี่น้อง 2 คน ผมเป็นคนโต ส่วนคนน้องชื่อวรรณสิงห์ ผมชื่อแทนไท ผมชอบครูอังกฤษ เพราะครูชอบเล่านิทานตลกๆ ให้ฟังบ่อยๆ ส่วนครูคนที่ผมไม่ค่อยจะชอบ แต่ไม่ถึงกับเกลียดก็คือ ครูส.ป.ช. เพราะครูท่าทางดุๆ ยังไงไม่รู้ ถึงเรื่องตื่นเต้นแล้ว ทุกคนฟังให้ดี ผมเกิดในป่าลึก บนภูเขาหน้าถ้ำผาจิ จังหวัดพะเยา โดยมีหมอตำแยทำคลอดให้ แล้วผมก็อยู่ในกระต๊อบเล็กๆ นั้นหลายเดือนเหมือนกัน จึงออกเดินทางต่อ จากพะเยาไปที่ตาก แต่ผมก็ยังอยู่ในป่า ในอำเภอแม่สอดอยู่อีก แล้วผมก็เดินทางต่อไปที่ อำเภออุ้มผาง ก็เจอเผ่ากะเหรี่ยงเผ่าหนึ่ง เด็กที่นั่นเป็นไอกรนกันหมดทั้งหมู่บ้านด้วย แล้วผมก็ยังไม่ได้ฉีดวัคซีนป้องกัน แม่ผมเป็นห่วงมาก กลัวผมจะติดเชื้อไอกรน แต่ผมก็ไม่เป็นอะไรเลย จนกระทั่งแม่ผมพาผมเข้าไปที่ตลาดสุโขทัย แม่ให้ผมกินวุ้นและไอติม ปรากฏว่า ผมท้องเสียอยู่ประมาณสองเดือน หลังจากนั้นพ่อก็พาผมเข้ากรุงเทพฯ ไปฝากให้คุณยายนิตยาเป็นคนเลี้ยงผมไว้ และอีกไม่นานต่อมา น้องของผมและพ่อกับแม่ ก็ไปเรียนหนังสือที่เมืองนอก คุณยายสายหยุดก็เอาผมไปเลี้ยง จนกระทั่งถงวันนี้ ผมก็มีอายุ 8 ขวบกว่าแล้ว ทุกคนคงสงสัยว่า ทำไมผมถึงมาเกิดในป่า ก็เพราะว่า ในตอนนั้น แม่กับพ่อของผม ถูกพวกรัฐบาลตามจับ เพราะถูกกล่าวหาว่า เป็นคอมมิวนิสต์ ก็เลยต้องหนีไปอยู่ในป่า แ ล้วคลอดผมออกมา เรื่องราวของผมก็มีอยู่แค่นี้ล่ะครับ
|
