ฉบับที่ 12 พฤศจิกายน 2530 "ไปยาลน้อย" นายเผ่ากด

ถึงนายเผ่ากด

มีจดหมายเข้ามาหาคุณเผ่ากดบ่อยๆ คงน่าสนุก แต่คุณตอบได้ดีมาก บางครั้งก็สะใจ ตอนนี้ดิฉันมีปัญหาเองแล้ว

เมื่อ 2 เดือนก่อน แฟนเก่าดิฉันสมัยเรียนวิทยาลัย โทร.มานัดดิฉันออกไปทานกลางวัน ดิฉันตรองดูเห็นว่า ไม่เหมาะสมนัก เพราะดิฉันมีสามีแล้ว แต่นั่นไม่สำคัญเท่าใครจะบ้าออกไปทานกลางวันในขณะที่เวลา 2 ทุ่ม... 2 วันต่อมาเขาโทร.มาอีก แต่ตอนนี้ดิฉันปฏิเสธไม่ได้ (ตอนนั้น 12.00) เลยต้องออกไปทานกลางวันกับเขา เขาพูดถึงคืนวันเก่าๆ แม้ว่าดิฉันจะชวนคุยเรื่องอื่น และพยายามทำจิตใจไม่ให้คล้อยตามถ่านไฟเก่า เขาก็วกกลับมาเรื่องเก่าอยู่เรื่อย จนดิฉันเผลอใจไปกับเขาตรงโต๊ะอาหารนั้น คนในร้านปรบมือเกรียวเลยค่ะ

สามีดิฉันรู้เรื่องระแคะระคาย แต่ดิฉันก็ปิดเขาตลอดมา (สามีกับแฟนเก่าเป็นเพื่อนนักเรียนกัน) เมื่อไม่กี่วันมานี้ แฟนเก่าดิฉันเขาขอนัดทานกลางวันกับสามีดิฉัน ดิฉันคิดว่าเขาคงคุยตกลงอะไรบางอย่าง ดิฉันตามไปแอบดู แฟนดิฉันพูดถึงวันคืนเก่าๆ อีก สามีดิฉันจึงเผลอใจกับเขาตรงโต๊ะอาหารเหมือนดิฉัน คนดูปรบมือเกรียวอีกครั้ง

อ่านต่อฉบับหน้า

มาลินี

คุณมาลินี

วิธีแก้ปัญหาของคุณอยู่ที่พยายามอย่าติดต่อกับแฟนเก่าอีกเป็นอันขาด ว่าแต่ว่า คุณมีทางให้ผมพบกับแฟนเก่าคุณไหม ผมอยากคุยเรื่องวันคืนเก่าๆ บ้าง