มีข่าวเสียๆ หายๆ เกี่ยวกับเธอเยอะมาก เธอบอกว่า "จริงก็ไม่เถียง ไม่จริงก็ไม่เถียง ไม่รู้จะเถียงไปทำไม"

หลายคน หลายปาก พูดต่อๆ กันไป

จากปากหนึ่ง เข้าหลายหู จากหูผ่านช่องปากอีกคนหนึ่ง ไปสู่หูแล้ว ทะลุช่องปาก ลอดปลายลิ้น ซอกซอนไปตามไรฟัน ของอีกหลายคน

จากคำพูด เป็นตัวอักษร พิมพ์ร่อนบนหน้าหนังสือสารพัดแบบที่เคยพบ เคยอ่าน

เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุเพิ่งจะครบ 17 ปี เมื่อไม่กี่วันผ่านมานี้

เธอเป็นนางแบบ เป็นดาราภาพยนตร์

เป็นนางแบบโฆษณาสินค้า และที่สำคัญ ข่าวคราวของเธอ ก็กลายเป็นสินค้าไปด้วย

ในขณะที่ หนังสือหลายฉบับ ต่อว่า ถากถางชีวิต

หนังสือหลายฉบับที่ต่อว่า ถากถางเธอ ขณะเดียวกัน ก็เพิ่มสีสัน ใส่ไข่เพื่อขายข่าว ดังที่เราๆ คงได้อ่านกันมา

ความเป็นจริง มีมากน้อย แค่ไหน ไม่มีใครยืนยันให้หนักแน่น ในความหลากหลาย ย่อมมีบ้างที่ตกหล่น ย่อมมีทั้งที่บิดเบือน แต่งเติมเพื่อชูรส

"ช่า ชอบนักเขียนคนนั้นมากเลย... ชื่อ ชาติ นะพี่"

"มีอยู่พักนึง ช่าว่าง เลยหยิบหนังสือมาอ่าน โชคดีมากเลยที่มันเป็นเล่มนั้น"

"เรื่อง... คำพิพากษา อ่านแล้วรู้สึกร่วมมากเลย ติดใจ เขาวางตัวละครไว้ดี คงคล้ายๆ ตัวเรา ที่โดนคำพิพากษา แต่ช่าไม่เหมือนกับฟัก ฟักมันทำใจไม่ได้ แต่ ช่าทำใจได้"

"อ่านแล้ว ทำให้อยากอ่านหนังสืออีก รู้สึกว่ามันมีอะไร แต่ต้องไม่ยากไปนะ ถ้ายากไป บางทีมันไม่รู้เรื่อง แต่ของ ชาติ นี่ชอบมาก"

อายุเพียงสิบเจ็ดปี กับท่าทีที่กร้านโลก อาจจะมองโลกในแง่ร้าย และเดินบนเส้นทางที่ประชดชีวิตอยู่ในที ไม่ถึงกับเป็นห่วง ไม่ได้สงสาร แต่มองเธอในมุมใหม่ และดีใจกับข่าวที่เธอกำลังคิดจะเปิดตัวเอง สำหรับการศึกษา เธอฝันถึงงานโฆษณาดีๆ ถ้าเธอเป็นคนสร้างสรรค์มันขึ้นเอง

ฟังเธอพูดแล้วรู้สึกว่า...
เธอน่าจะทำอะไรดีๆ ได้นะ