มีอยู่คืนหนึ่ง ผมเข้าร้านหนังสือ ตั้งใจซื้อหนังสือที่ต้องการอ่าน เล่มที่ผมหยิบขึ้นมา หน้าปกมีรอยพับตรงมุมขวามือด้านล่าง เป็นรอยตำหนิ ผมไม่หยิบเล่มอื่นที่วางซ้อนอยู่ด้านในมาเลือกอีก ผมเห็นรอยตำหนิบนเล่มที่ผมหยิบขึ้นมา ผมรู้สึกรักและยอมรับได้ว่า มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ชีวิตที่เต็มไปด้วยข้อบกพร่องและรอยตำหนิ

รอยตำหนิบนปกหนังสือ นำสัมผัสอันละเอียดอ่อนมอบให้แก่ชีวิต ได้คิดถึงเรื่องราวอีกมากมายที่เกิดขึ้น และยังไม่เกิดขึ้น อาจจะดูไม่มีความหมายในสายตาคนทั่วไป

ชีวิตของผมไม่ได้ต้องการสิ่งที่ดีที่สุด ผมรักความผิดพลาดและความบกพร่องที่เกิดขึ้น ไม่ว่าด้วยความไม่มีประสบการณ์ ขาดความรอบคอบ หรือเผลอลืม เหล่านี้ล้วนเป็นชีวิต

ผมพบความลี้ลับที่นำชีวิตเข้าใกล้ความละเอียดอ่อน เข้าใกล้ความลึกซึ้งยิ่งขึ้น และเปิดเผยอย่างหมดจดซื่อตรง จากการกระทำที่ผิดพลาดที่บกพร่อง ที่มีรอยให้ตำหนิ

ดังนั้นคุณไม่ต้องคิดว่า ความผิดพลาด ความบกพร่อง และรอยตำหนิต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของคุณ และจากการกระทำของคุณ จะทำให้ผมนำมาเป็นข้ออ้าง ในการถอยห่างหรือเงียบหายจากคุณ

ผมไม่ต้องการให้คุณทำดีกับผมเพียงคนเดียว นั่นไม่ใช่ความดี นั่นไม่ใช่ความรัก นั่นเป็นการเสแสร้าง เมื่อมีการเสแสร้ง มันจะนำผมไปจากคุณ